[OS] BIGBIKE(C.A.PxL.joe)

posted on 18 May 2013 11:16 by yyworld in iFic directory Fiction

Title : BIGBIKE

Rate : PG

Pairing : CAPJOE

Author’s Note : คล้ายๆ ว่าจะต่อกัน

 

 

 

[OS] BIGBIKE

 

 

 

 

บางครั้งความเจ็บปวดก็ทำให้เราได้เรียนรู้และหลีกเลี่ยงจะทำมัน แต่สำหรับบางคน…

 

 

“เฮ้ยเตี้ยระวัง!”

 

โครม!

 

“อ๊ากกกกกกก!”

 

...ก็ไม่เคยจะรู้อะไรกับเขาสักที

 

 

 

“โอ๊ยเจ็บๆๆๆๆ เบาๆ เซ่!”

 

อากัปกิริยาที่เรียกกันว่าแหกปากของคนเจ็บพาเอาบังมินซูต้องส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยใจ พลางกดนิ้วนวดต่อไปอย่างไม่ได้คิดจะเบาแรงลงตามที่อีกคนร้องเลยแม้แต่นิด กับอิแค่รอยฟกช้ำกับถลอกนิดหน่อยแค่นี้ก็สำออยแหกปากอย่างกับโดนตัดขา ถ้าไม่ติดว่าแผลเก่าที่ไปเทกระจาดมายังไม่หายสนิทดีรับรองเลยว่าอีบยองฮอนจะต้องโดนซ้ำอีกสักแผลสองแผลแน่ๆ

 

 

“เอ้า! เสร็จแล้ว แหกปากเป็นเป็ดโดนเชือดไปได้”

 

“ก็มือแม่งหนักอย่างกับควาย ไม่ร้องไห้ก็บุญแล้วเหอะ!”

 

กระแทกเสียงใส่คนทำแผลให้อย่างมีอารมณ์ก่อนตวัดขาหนีมือใหญ่ที่ตั้งท่าจะตีซ้ำตรงรอยเขียวแถวหัวเข่าซ้าย มินซูมองดวงตารีที่ทั้งขวางทั้งเขียวทั้งขุ่นพลางหัวเราะหึ นึกอยากจะจับลูกแมวจอมดื้อขู่ฟ่อๆ ตัวนี้มาตีเสียให้เข็ด แต่ก็ได้แค่คิดเพราะเท่านี้ร่างผอมๆ นั่นก็ช้ำซ้ำช้ำซากจนไม่รู้จะช้ำยังไงแล้ว

 

กล่องยาถูกระเห็จไปไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือส่งๆ ในขณะที่ตัวคนวางกลับลงไปกลิ้งเกลือกเบียดคนเจ็บอยู่บนเตียงนุ่ม บยองฮอนหันไปส่งสายตาเขียวปั๊ดใส่คนตัวใหญ่แต่ไม่เจียมบอดี้เสียทีก่อนจะหันกลับไปสนใจหนังสือการ์ตูนในมืออย่างไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงด้วย ถึงแม้ว่าจะมีสายตาคมๆ คอยจับจ้องให้รู้สึกรำคาญใจอยู่หน่อยแต่ก็เลือกจะปล่อยผ่านไปเหมือนไม่รับรู้ อยากจ้องก็จ้องไปสิ จะจ้องให้ตามันถลนออกมานอกเบ้าเลยอีบยองฮอนก็ไม่แคร์หรอก แค่อย่าทำเลือดเปื้อนผ้าปูก็แล้วกันขี้เกียจซัก!

 

ฝ่ายคนโดนแช่งในใจก็เหมือนจะรับรู้ถึงได้หลุดขำออกมาเสียอย่างนั้น เอาจริงๆ แล้วมินซูก็ไม่รู้หรอกว่าอีกคนกำลังคิดอะไร แต่ดูจากตาเรียวที่ถลึงมองการ์ตูนตรงหน้ากับสีหน้าบิดเบี้ยวนั่นทั้งๆ ที่หน้านั้นมันเป็นฉากตลกก็พอจะเข้าใจว่ากำลังคิดอะไร แล้วยังไง? ขึ้นชื่อว่าบังมินซูทั้งทีคงไม่ยอมเลิกมองแฟนตัวเองเพียงเพราะอีกคนกำลังคิดสาปแช่งเขาอยู่ในใจหรอกนะ

 

 

“พ่อเป็นนักถ้ำมองรึไง ส่องจัง โอ๊ย!”

 

“ลามปาม”

 

เอ่ยสั้นๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉยประหนึ่งไม่ได้โกรธและสนใจเสียงเพี้ยะเบาๆ ฝีมือตัวเองก่อนหน้านี้เลยแม่แต่น้อย บยองฮอนยกมือขึ้นลูบปากแดงป่อยๆ ด้วยรู้สึกแสบน้อยๆ กับมือใหญ่ที่ฟาดมาเมื่อครู่ แม่งเอะอะก็ใช้กำลังตลอด เห็นกูเป็นกระสอบทรายรึไงฟะ!

 

สีหน้าบูดๆ กับร่างเล็กๆ ที่พลิกหนีเข้ากำแพงไปพาให้มินซูต้องถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ไม่รู้ว่าแฟนใครทำไมขี้งอนขนาดนี้ ว่าแต่เขาชอบใช้กำลัง อีบยองฮอนจะเคยรู้ตัวมั้ยว่าตัวเองก็งอนเก่งเป็นที่หนึ่ง เอะอะอะไรต้องงอนตลอด อ่านๆ มาคาดว่าหลายคนคงเลือกจะเข้าข้างบยองฮอนมากกว่าเขาแน่ๆ ถ้างั้นมายกตัวอย่างกันหน่อย เอาแบบน้ำจิ้มๆ ก็พอเดี๋ยวจะหาว่าบังมินซูไม่เจนเทิลแมน แฉแฟนตัวเอง

 

-เริ่มงอน

 

 ‘ใจคอมึงจะให้กูรอมึงเล่นบอลไปถึงไหนห๊ะ!’

 

-งอนแล้ว

 

‘ถ้ามึงไม่เล่นบอลนานกูก็ไม่ต้องซ้อนไอ้ฮยอกจินไปล้มหรอก!’

 

-งอนเยอะ

 

‘ใช่สิ ก็มึงไม่ได้โดนขูดแผลแบบกูมึงก็พูดได้สิ!’

 

-งอนมาก

 

‘อ๋อ เดี๋ยวนี้มึงรักไอ้สี่สูบมากกว่ากูใช่มั้ย ขอขี่แค่นี้ก็ไม่ให้ ไอ้ขี้หวง!’

 

-งอนที่สุด

 

‘ก็แล้วทำไมมึงไม่จับไว้ดีๆ ล่ะ เพราะมึงปล่อยกูขี่ไปนั่นแหละถึงได้ล้ม!’

 

นี่ยังแค่บางส่วนนะที่ถูกออกอากาศ ในคลังเมมโมรี่ยังมีอีกเป็นกุรุดให้แฉ แต่บอกแล้วว่าเดี๋ยวมันไม่เจนเทิลแมนที่ขุดเอาเรื่องแฟนตัวเล็กเท่าเป็ดจิ๋วมาตีแผ่ ถึงแม้ว่าหลายๆ เรื่องจะไม่ได้เป็นความผิดของนายบังมินซูแต่อย่าใด ยกตัวอย่างก็กรณีล่าสุดนี่ไง ทั้งที่ไอ้แสบจิ๋วนี่เป็นคนร้องกระจองงอแงจะขี่ไอ้สี่สูบเองแท้ๆ บอกแล้วบอกอีกว่าไม่ให้ขี่เพราะรถมันคันใหญ่เดี๋ยวจะเอาไม่ไหว เกิดล้มทับแข้งขาหักขึ้นมาเขาไม่โดนแม่บ่นหูชาหรอกเหรอ แต่จนแล้วจนรอดคิดเหรอว่าคนอย่างเขาจะอดรนทนต่อลูกอ้อน(ซึ่งจริงๆ ต้องบอกว่าลูกงอน)ของไอ้เป็ดน้อยนี่ไหว โดนทั้งจิกทั้งกัดทำหน้างอนใส่สารพัดจนสุดท้ายก็ต้องยอมให้ได้ลองขี่ ลำพังแค่จะขึ้นก็ลำบากแล้ว พอขี่แท่กๆ ไปได้ไม่กี่เมตรก็มีลมวูบใหญ่พัดมาเท่านั้นล่ะ อีบยองฮอนก็ล้มโครมเทคตัวลงวัดพื้นให้มินซูถลาเข้าไปคว้ารถไว้แทบไม่ทัน

 

กลับมาที่คนขี้งอนที่นอนนิ่งอยู่ข้างๆ บ้าง มินซูพลิกตัวขึ้นชะเง้อมองคนตัวเล็กก่อนจะพบว่าเปลือกตาบางปิดสนิทพร้อมลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะไปเรียบร้อยแล้ว เด็กหนุ่มมองคนที่เผลอหลับไปยิ้มๆ พลางหยิบหนังสือการ์ตูนออกไปวางไว้ที่อื่น แล้วหันมาจัดท่าจัดทางให้ร่างเล็กได้นอนสบายๆ ปอยผมสีเข้มถูกเกลี่ยออกไปทัดไว้ที่หู ท่าทางคงจะเพลียไม่ใช่น้อยเลย ไม่ใช่ว่าหมดแรงกับการขี่รถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่เท่าช้างหรอก แต่เป็นโวยวายจนหมดแรงข้าวต้มต่างหาก โชคยังดีที่มีแค่ข้อเท้าซ้ายเท่านั้นที่ถูกเจ้าบิ๊กไบค์ล้มทับให้พอได้เขียวได้ปวด ถ้าโดนไปเต็มๆ ก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่ากระดูกเล็กๆ นี่จะแหลกไปเท่าไหร่

 

สันจมูกคมซุกไซ้ลงกับแก้มขาวสูดเอากลิ่นหอมอ่อนๆ เข้าไปฟอดใหญ่ ก่อนจะเคลื่อนใบหน้ามาประทับจูบเบาๆ กับกลีบปากแดงช่างจ้อนั่น รสหวานอ่อนๆ แทรกซึมเข้ามาแม้ไม่มีการบุกรุกใดๆ เกิดขึ้น มินซูย้ำจูบอีกครั้งก่อนจะทิ้งตัวลงนอนด้านข้าง แขนหนารวบร่างเล็กเข้ามากอดไว้แนบอกซุกใบหน้าลงกับกลุ่มผมนิ่มแล้วปิดเปลือกตาลง

 

จะยกให้วันนึงแล้วกัน เห็นแก่รอยเขียวตามตัวที่ปรากฏจนแทบไม่มีที่ว่างนั่นหรอกนะ ไม่อย่างนั้นเชื่อเถอะว่าอีบยองฮอนไม่ได้มานอนหลับอุตุแบบนี้แน่ๆ

 

ขนาดตอนนอนยังน่ารักน่าแกล้งขนาดนี้ เห็นทีหายเมื่อไหร่มินซูจะคิดบัญชีทบต้นทบดอกเลยทีเดียวเชียว

 

 

 

 

-Fin-

 

 

ท.ทอร์ค

 

ก็ยังคงไม่มีอะไรอีกเหมือนเดิม กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก! เหตุเกิดจากตอนขับมอ’ไซค์ไปเรียนแล้วโดนลมซัดเข้าให้ ไม่ได้ล้มหรอกค่ะแต่นึกถึงว่าถ้าตัวเล็กกว่านี้คงปลิวชัวร์เลยปิ้งเลย ฮ่าๆๆๆ  แล้วก็ไม่รู้ว่าทำไมนับวันมันยิ่งสั้นลงๆ ก็ไม่รู้ แต่ก็เอาเถอะค่ะ เอนจอยนะคะ

 

Comment

Comment:

Tweet