[OS] Cat Mania(C.A.PxL.joe)

posted on 22 Jul 2013 00:25 by yyworld in iFic directory Fiction

Title : Cat Mania

Rate : PG

Pairing : CAPJOE

Author’s Note : ง่วงเด้

 

 

 

[OS] Cat Mania

 

 

 

 

แมว สัตว์สีขาขนปุยตาแป๋วร้องแหงวๆ สุดน่ารักที่เชื่อว่าใครต่อหลายคนต่างก็ตกหลุมรักในเสน่ห์แสนขี้อ้อนของมัน แต่ในความขี้อ้อนเหล่านั้นก็เป็นที่รู้กันดีว่าเหล่าเหมียวน้อยทั้งหลายก็เป็นพวกขี้เหวี่ยงและเอาแต่ใจไม่ใช่เล่น เป็นต้นว่าเหมียวน้อยขี้เซาที่กำลังนั่งหน้าหงิกหัวฟูอยู่บนเตียงพร้อมผ้าห่มกองโตตัวนี้

 

มินซูล่ะอยากจะบอกจริงๆ เลยว่าไม่ใช่ความผิดของเขาเลยซักนิดเดียวที่หย่อนตัวลงบนฟูกข้างกันแล้วเจ้าตัวเล็กนี่ตื่นขึ้นมาตอนตีสามแบบนี้ ถ้าจะผิดก็ต้องผิดที่เจ้าตัวนั่นล่ะที่มัวแต่กดเกมไม่ยอมหลับยอมนอนจนมาเผลอหลับเอาไม่กี่นาทีก่อนหน้าที่เขาจะกลับมา สังเกตได้จากไฟห้องที่สว่างจ้าและวีดิโอเกมที่เปิดค้างไว้

 

 

“จะนอนมั้ย? นั่งหน้าหงิกแบบนี้ไม่ช่วยให้หายง่วงหรอกนะจะบอกให้”

 

แลดูเป็นคำชวนนอนที่น่าตีปากคนพูดอย่างไรชอบกลในความคิดของอีบยองฮอน ตาเรียวตวัดขวับมองร่างที่กำลังเก็บข้าวของต่างๆ ให้เข้าที่อย่างขุ่นเคือง ไอ้ยักษ์นั่นมันจะรู้บ้างไหมว่าเขาต้องถ่างตารอมันจนหลับพับไปไม่รู้ตัวแบบนี้ ถ้าจะหัดสำนึกได้ซักนิดว่าควรจะทำงานให้มันเสร็จตั้งแต่เนิ่นๆ ไม่ใช่ก่อนส่งสามวันแบบนี้!

 

บยองฮอนไม่ตอบคำคนตัวโตกว่าพลางล้มตัวลงนอนหันหลังให้เสร็จสรรพ ทำเอาคนมองอยู่ถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ไม่ใช่ว่าเหนื่อยใจหรืออะไรหรอกนะแต่เป็นเพราะไอ้ไหล่ขาวๆ ที่โผล่พ้นมาจากคอเสื้อย้วยๆ นั่นต่างหากที่ทำให้คนเหนื่อยสายตัวแทบขาดอย่างมินซูอยากจะหายง่วงขึ้นมาเสียเดี๋ยวนั้น

 

ไฟในห้องดับลงตามด้วยแรงยวบบนเตียงข้างกัน แต่ที่ทำให้คนตัวเล็กหันกลับไปก็คือแขนใหญ่ที่รั้งเอวเล็กเข้าไปกอดไว้นั่นต่างหาก ลูกแก้วคู่ใสสะท้อนแสงจันทร์วิบวับจนดูเหมือนกำลังสบตากับลูกแมวเหมียวตัวน้อยอย่างไรอย่างนั้น

 

 

“ไม่ง่วงรึไง? หรือว่าอยากออกกำลังกายก่อนนอน?”

 

“ทะลึ่ง!”

 

เสียงแหลมแหวใส่พร้อมมือเล็กที่ตีลงกับอกกว้างอย่างไม่ออมแรงจนมินซูนิ่วหน้า จมูกโด่งระดมกดลงตามผิวนิ่มรัวเพื่อทำโทษเจ้าเหมียวขี้เหวี่ยงจนแมวน้อยร้องโวยวายเสียงดัง

 

 

“หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้บ้ามิ...!!!”

 

ตัวสะกดแม่กนกับพยางค์สุดท้ายถูกกลืนหายไปกับริมฝีปากร้อนที่ประกบลงมา กลีบปากอิ่มถูกบดคลึงเชื่องช้า ดูดดึงขบเม้มคล้ายจะหยอกเย้า ฝ่ามือกร้านลูบไล้ไปตาผิวเนื้อนิ่มใต้ร่มผ้าอย่างเพลินมือจนผู้ถูกสัมผัสเผลอครางออกมาอย่างพึงใจ ประหนึ่งลูกแมวที่กำลังพอใจกับการถูกเอาอกเอาใจจากเจ้านาย

 

เสียงหวานครางเบาๆ ยามสัมผัสร้อนกดจูบไปตามแนวกราม เปลือกตาบางปรือขึ้นมองใบหน้าคมที่อยู่ห่างกันด้วยระยะเพียงกระดาษกั้น เรียวปากหยักกดยิ้มชอบใจกับปฏิกิริยาโอนอ่อนของเจ้าเหมียวน้อยขี้วีนตัวนี้

 

 

“ขอโทษที่กลับดึกนะ งานเยอะจริงๆ”

 

ท่าทางเป็นต่อถูกแปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงทุ้มนุ่มสนอบอุ่นในแบบที่ถ้ามีใครมาได้ยินเข้าคงจะฉงนไม่น้อยว่าตกลงไอ้คนพูดมันจะเอายังไงแน่ แต่กับเจ้าเหมียวตัวผอมที่เสพติดการเอาอกเอาใจอย่างบยองฮอนนั้น น้ำเสียงแบบนี้ถือว่าเป็นการยอมให้เขาอยู่เหนือกว่าอย่างไม่มีข้อโต้แย้งใดเลย สร้างความพึงพอใจแก่เจ้าเหมียวน้อยเป็นอย่างมาก ใบหน้าเล็กซุกลงกับอกกว้างพร้อมปิดเปลือกตาลงอย่างที่ไม่ต้องเสียเวลาคิดก็รู้ว่าแมวน้อยนั้นง่วงเสียแล้ว

 

ผ้าห่มผืนใหญ่ถูกตวัดขึ้นคลุมร่างสองร่างก่อนมือใหญ่นั้นจะละออกมาลูบแผ่นหลังบางเบาๆ ราวกับกำลังลูบขนสัตว์เลี้ยงตัวสวย สัมผัสแผ่วเบามาพร้อมกับไออุ่นนั้นทำให้สิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆ หลับใหลไปได้อย่างง่ายดาย มินซูทอดสายตาลงกับดวงหน้าน่ารักที่ตอนนี้เจ้าตัวคงกำลังท่อนิทราอยู่ที่ไหนซักที่ให้โลกแห่งความฝันยิ้มๆ

 

จริงๆ แล้วมินซูก็เป็นผู้ชายที่มีลักษณะตรงตามภาพลักษณ์ภายนอกทุกอย่าง แข็ง ทื่อ ขวานผ่าซาก ขี้รำคาญ และไม่ได้รักเด็ก รักสัตว์แต่อย่างใด น่าแปลกที่ตั้งแต่เขาได้เจอกับบยองฮอนนิสัยบางอย่างเขาก็ถูกแก้โดยไม่รู้ตัว ไม่ใช่ว่าเลิกแข็ง เลิกทื่อ เลิกพูดจาขวานผ่าซาก แต่เป็นอดทนได้นานขึ้น และยอมประนีประนอมกับเด็กและสัตว์โลกมากขึ้นต่างหาก ซึ่งถ้าจะให้เจาะจงอีกนิดก็คงต้องบอกว่าดีขึ้นกับเด็กน้อยนิสัยเหมือนแมวที่ชื่ออี บยองฮอนคนนี้คนเดียวเสียมากกว่า

 

มินซูเหลือบมองหน้าจอนาฬิกาดิจิตัลแบบตั้งโต๊ะที่หัวเตียงรูปแมวเหมียวที่เรืองแสงบอกเวลาและวันที่อยู่พลางครุ่นคิดถึงสิ่งที่ต้องทำต่อไปในวันพรุ่งนี้หรืออีกนัยก็คือวันนี้ และเมื่อดูจากวันที่แล้วก็พบว่าถึงรอบที่เขาจะต้องพาลูกแมวจิ๋วนี่ไปซื้อขนมแล้ว

 

ร่างผอมขยับหยุกหยิกพร้อมส่งเสียงงึมงำออกมาเบาๆ ก่อนจะนิ่งไปเมื่อถูกกอดแน่นขึ้น ร่างสูงยิ้มน้อยๆ กับเหมียวน้อยที่ชอบให้เขากอด ให้เขาลูบหัวลูบหางตอนนอนจนติดเป็นนิสัย ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงรำคาญที่จะต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่ถ้าพูดถึงตอนนี้แล้วลองไม่ได้ทำดูสิเห็นทีคงจะเป็นบังมินซูนี่ล่ะที่อยู่ไม่ได้ไปเสียเอง

 

สงสัยต้องไปหาหมอบ้างแล้ว เผื่อจะได้รู้ว่าเป็นโรคติดแมวหรือโรคติดเมีย

 

 

 

 

 

-Fin-

 

 

 

ท.ทอร์ค

 

อะไรของมันก็ไม่รู้ อยู่ๆ ก็เขียนไปแบบง่วงๆ ฮ่าๆๆ แวะมาลงซะหน่อยเดี๋ยวหยากไย่จะเต็มบล็อกซะก่อน นับวันเนื้อหาสาระก็ยิ่งไม่มีและสั้นลงเรื่อยๆ นะว่างั้นมั้ยคะ? เอ็นจอยค่ะ

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อยากเลี้ยงแมวน้อยบยองฮอนตัวนี้จังเลยยยยยย
น่ารักอ่ะแง๊  แง๊งงงงงงงงงงงง น่ารักกกกกกกกก
เดี๋ยวนี้ยิ่งคือมีกล้าม... เจาะกล้ามออกแปป
คือแบบ มุ้งมิ้งมากก มีกล้ามแต่ก็ยังมุ้งมิ้งอ่ะบยอง

#2 By Enigmariko (101.108.230.223) on 2013-08-01 21:55


อยากเลี้ยงแมววว
อยากเป็นแมวด้วย เลือกไม่ถูกเลยยยย

#1 By Im' mao on 2013-07-22 03:11