[OS] Charge(GongchanxJinyoung)

posted on 06 Sep 2013 00:31 by yyworld in iFic directory Fiction

Title : Charge

Rate : PG

Pairing : Gongyoung

Author’s Note : เหตุเกิดจากบาดึล

 

 

 

[OS] Charge

 

 

 

 

ฮารีควีโยมิซองดังรัวอยู่ข้างสนามจากเหล่าบานาที่พากันตะเบ็งเสียงร้องให้คู่หูคู่ป่วนประจำไอดอลกรุ๊ปเลือดทำท่าประกอบตามอย่างสนุกสนาน แฟนๆ ต่างชอบใจกับท่าหกบวกหกเป็นพิเศษเพราะนิ้วของชาซอนอูนั้นแตะลงกับกลีบปากนิ่มของอีจองฮวานนับครั้งไม่ถ้วน สายตานับร้อยกับเสียงกรี๊ดกร๊าดส่งมาทางสองคนไม่ขาดรวมถึงสายตาจากคนใกล้ตัวอย่างจองจินยองและกงชานชิคที่ยืนมองอยู่ใกล้ๆ ด้วย

 

ประกายวิบวับพลันเกิดขึ้นในดวงตาซุกซนของมักเน่ตัวสูงชั่วระยะหนึ่งก่อนจะเลือนหายไป เจ้าตัวยิ้มขำไปกับพี่ๆ ที่พากันเล่นเฮฮาโดยไม่ได้แสดงอาการอะไรออกไปจนคนที่เพิ่งหายหน้าร้อนจากฉากหกบวกหกเมื่อครู่โล่งใจไปมากโข

 

ถ้าเจ้ามักเน่ยักษ์มาขอให้เขาเล่นแบบนี้บ้างมีหวังได้เขินตายไปข้างแน่ๆ

 

การถ่ายทำดำเนินไปจนกระทั่งเสร็จสิ้นลงในเวลาสามทุ่มกว่าๆ เหล่าไอดอลทั้งหลายพากันแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน เช่นเดียวกันกับเหล่าเด็กเลือดที่ลากสังขารกลับมาตายรังกันแบบย่ำแย่สุดฤทธิ์ ชินดงอูเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าห้องน้ำก่อนใครเพราะอยากล้มตัวลงนอนเต็มทน ผิดกับสองเกลอปีเก้าสองที่พากันมากองอยู่ตรงห้องนั่งเล่น ในขณะที่พี่ใหญ่กับน้องเล็กก็พากันเดินมานั่งแปะลงในห้องนอน

 

จินยองมองน้องเล็กจอมอ้อนที่นั่งขัดขาอยู่บนพื้นแล้วยื่นคางมาเกยกับหน้าขาตัวเองอย่างเห็นขำ หน้าตาเหนื่อยๆ ของมักเน่ทำให้พี่ชายที่แสนดีอย่างลีดเดอร์หน้าสวยอดจะยกมือขึ้นลูบหัวฟูๆ หยิกๆ นั่นไม่ได้

 

 

“เหนื่อยมากมั้ยชานนา ดูทำหน้าเข้าสิ อย่างกับลูกหมาแบตหมดเลย”

 

เปรียบเทียบหน้าตาน้องชายแล้วก็หัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ นัยน์ตาเรียวหยิบหยีกับรอยยิ้มน่ารักเรียกให้ลูกหมาที่ว่าเหลือบตาขึ้นมองภาพสวยงามตรงหน้า แม้ใบหน้าหวานจะมีร่องรอยความเหนื่อยล้าปรากฏให้เห็นชัดเจน แต่ความสดใสของคนตรงหน้าเขาก็ไม่เคยลดน้อยถอยลงไปเลย

 

พี่น่ารักขนาดนี้ผมก็แย่สิครับ

 

ใบหน้าคมซึมลงเล็กน้อยก่อนเจ้าตัวจะเอาแก้มแนบไปกับต้นขาคนเป็นพี่พร้อมถูไปมาอย่างอ้อนๆ

 

 

“พี่จินยอง ผมเหนื่อยจังเลยอ่า”

 

“เหนื่อยก็ไปอาบน้ำแล้วก็นอนสิ”

 

“ไม่เอาอ่าไม่อยากนอน พี่ทำควีโยมิเพลย์เยอร์ให้ดูหน่อย”

 

“หา?”

 

ถึงคราวที่ลีดเดอร์ต้องตาโตด้วยความงงงวยกับอาการอ้อนค่อนงอแงของน้องเล็กที่จู่ๆ จะให้เขาแอ๊บแบ๊วให้ดูหน้าตาเฉย แล้วการทำควีโยมิมันไปเกี่ยวอะไรกับแก้เหนื่อยล่ะเนี่ย?

 

 

“บ้าเหรอเราอะ ไม่เห็นเกี่ยวกันเลย เหนื่อยก็นอนพักสิทำควีโยมิจะหายเหนื่อยได้ยังไงเล่าเด็กบ๊อง”

 

ว่าพร้อมเขกหัวเด็กบ๊องไปเสียทีจนเด็กน้อยหน้ายู่ ชานชิคมุ่ยหน้าน้อยๆ กับพี่ชายที่ไม่ถนัดเรื่องทำตัวน่ารักก่อนจะเปลี่ยนมายิ้มกว้างแล้วเอ่ยอย่างเริงร่าว่า

 

 

“แสดงว่าพี่จินยองไม่รู้ล่ะสิ จริงๆ แล้วการทำควิโยมิเป็นการชาร์จพลังอย่างหนึ่งนะ ถ้าไม่เชื่อเดียวผมทำให้ดู”

 

พูดเองเออเองเสร็จสรรพก็ย้ายตัวเองขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนเตียงเดียวกันกับคนแก่กว่า และวินาทีนั้นเองที่จินยองเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าเขาน่ะ

 

พลาดแล้ว

 

“เริ่มนะครับ...หนึ่งบวกหนึ่งก็คือน่ารัก จุ๊บ!”

 

“!!!”

 

ไดอะล็อคคุ้นหูดังขึ้นอย่างที่ถ้าท่าประกอบเป็นเอานิ้วสองข้างมาจิ้มแก้มก็คงจะปกติดี แต่นี่...การที่กงชานชิคร้องจบท่อนแล้วยื่นหน้ามาจูบกลีบเนื้อนิ่มเร็วๆ หนึ่งทีมันคืออะไร!

 

 

“สองบวกสองก็คือน่ารัก”

 

จุ๊บ จุ๊บ

 

คราวนี้เป็นสองข้างแก้มที่ถูกฉวยโอกาส ผิวเนื้อบริเวณที่ถูกสัมผัสร้อนวูบขึ้นมาก่อนจะแผ่ลามไปทั่วใบหน้าขาว ใจดวงน้อยเต้นถี่รัวขึ้นอีกยามสบเข้ากับนัยน์ตาพราวระยับของคนตรงหน้า

 

 

“สามบวกสามก็...”

 

“ดะ เดี๋ยวสิชานนา”

 

ร้องห้ามคนเป็นน้องเสียงเบาคล้ายคนไม่มีแรง กระนั้นก็ยังได้ผล...เสียเมื่อไหร่ ยิ่งได้เห็นสีหน้าเขินอายกับผิวซับสีนั่นแล้วกงชานก็ยิ่งชอบใจ อยากรังแกพี่ใหญ่จะแย่ ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้าหาคนเป็นพี่ที่ก้มหน้างุดหนีพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และประโยคชวนตกใจจนพี่ชายต้องเงยหน้าขึ้นมา

 

 

“ถ้าพี่เบื่อแล้วเดี๋ยวผมข้ามขั้นให้...หกบวกหกก็คือ...”

 

ท่อนร้องตอนท้ายถูกยกขึ้นมาร้องเร็วกว่าที่ควรจะเป็นเรียกให้จินยองตาโตด้วยความตกใจ แต่ยังไม่ทันได้ร้องห้ามออกไปคำต่อท้ายก็วิ่งมาต่อแถวจนครบประโยคเสียแล้ว

 

 

“น่ารัก”

 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ

 

ลีดเดอร์คนสวยหลับตาปี๋กับสัมผัสหยุ่นๆ ที่ประทับไล่ลงมาตั้งแต่หน้าผาก แก้มทั้งสองข้าง จมูก หรือแม้กระทั่งคางก่อนทุกอย่างจะหยุดนิ่งไป เปลือกตาบางข้างหนึ่งเผยอขึ้นแล้วตาด้วยอีกข้างเมื่อพบว่าน้องชายทำเพียงแค่นั่งยิ้มอยู่ตรงหน้า พลันนึกไปว่าน้องชายคงนับเลขผิดไป โดยที่ถ้าเจ้าตัวจะฉุกคิดสักนิดว่ากงชานชิคน่ะเก่งคณิตมากแค่ไหน

 

 

“อื้อ!”

 

จินยองอาจคิดถูกที่จุ๊บสุดท้ายถูกลืมไป แต่เจ้าตัวอาจคิดไม่ถึงว่ามันจะกลายเป็นจูบแทน เรียวปากหยักบดคลึงกลีบเนื้อนิ่มคล้ายจะยั่วเย้าน้อยๆ ก่อนจะค่อยแทรกซึมเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวานภายใน ทั้งแรงเกี่ยวกระหวัดด้านในและดูดดุนที่ด้านนอกพาให้ร่างทั้งร่างอ่อนระทวยเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเด็กหนุ่ม เสื้อยืดตัวบางเลิกขึ้นเล็กน้อยยามมือหนาสอดเข้าไปสัมผัสผิวเรียบลื่นด้านใน เสียงหวานครางเครือในลำคออย่างเผลอไผลทว่ากลับกลายเป็นชนวนจุดให้ไฟแห่งอารมณ์ได้ลุกโชน

 

สัมผัสหวามถูกแลกเปลี่ยนให้แก่กันและกันไม่รู้เบื่อพร้อมๆ กับอุณหภูมิที่พุ่งสูง จากนั้นภาพก็ถูกเพลนออกโดยมีจุดหมายอยู่ที่โคมไฟ...หากไม่สะดุดอยู่ที่หน้าประตูเสียก่อน

 

 

“เราควรจะปิดประตูให้เขามั้ยแฮม?”

 

“แฮมว่าปิดเถอะเป็ด เดี๋ยวจะเป็นภาระแก่ลูกหลาน”

 

เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นต่อบทสนทนาให้พอได้ยินกันสองคนก่อนบานประตูที่เปิดค้างไว้ตั้งแต่ต้นจะถูกปิดลง สองศรีปีเก้าสองยืนหน้าแดงกันอยู่ตรงนั้นพลางค่อนขอดคู่รักจอมแสดงออกที่พออยู่ด้วยกันทีไรเป็นต้องลืมคนรอบข้างไว้ทุกที ก่อนจะต้องเดินไปเจรจากับพี่รองที่เพิ่งออกจากห้องน้ำมาเพื่อจัดแจงหาที่นอนกันใหม่

 

จะรักกันทีต้องมีคนเดือดร้อนทุกทีเลยสิน่ากงยอง!

 

 

 

 

-Fin-

 

 

T.Talk!

 

เอ่าๆๆๆ งงอะดิ อิอิ บอกแล้วว่าเกิดจากบาดึลจริงๆ คิคิ ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าทำไม แต่แบบว่าพอดูคลิปบาดึลปุ๊บ เห็นกงยองที่ยืนอยู่ข้างๆ ปั๊บ แล้วมันก็เกิดปิ๊งขึ้นมาเลย หวังว่าจะชอบกันนะคะ เอนจอยค่ะ

Comment

Comment:

Tweet